Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Πανελλήνιες 2012: Ιστορία Γενικής Παιδείας

ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙ∆ΕΙΑΣ Γ΄ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ
ΚΑΙ ∆΄ ΤΑΞΗΣ  ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΑΛ (ΟΜΑ∆Α Β΄)
ΤΕΤΑΡΤΗ 23 ΜΑΪΟΥ 2012
ΟΜΑ∆Α ΠΡΩΤΗ
ΘΕΜΑ  Α1
Να δώσετε το περιεχόμενο των παρακάτω διεθνών συμφωνιών:
α.  Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου (1878)
β.  Σύμφωνο Μολότοφ Ρίμπεντροπ (1939)
γ.  Συνθήκη του Μάαστριχτ (1992)
Μονάδες  15
ΘΕΜΑ  Α2
Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν γράφοντας  στο τετράδιό σας τη λέξη Σωστό  ή Λάθος  δίπλα στο γράμμα που αντιστοιχεί στην κάθε πρόταση:
α. Ο  Κριμαϊκός Πόλεμος  έληξε με  τη νίκη και τον θρίαμβο της Ρωσίας.
β. Η Θεσσαλία παραχωρήθηκε στην Ελλάδα από την Πύλη (1881) μετά από σύσταση του Συνεδρίου του Βερολίνου (1878).
γ. Η Συνθήκη Ειρήνης, που υπογράφηκε στο Βουκουρέστι την 28η Ιουλίου / 10η Αυγούστου 1913, κατακύρωσε την Κρήτη στην Ελλάδα.
δ. Ο  ΟΗΕ ιδρύθηκε αμέσως μετά τη  λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
εΜετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Μπολσεβίκους  (Οκτώβριος 1917) ο Λένιν  ευνοούσε την ειρήνη για λόγους εσωτερικούς.
Μονάδες  10
ΘΕΜΑ  Β1
Να παρουσιάσετε τη διαμάχη μεταξύ Υψηλάντη και Φιλικών αφενός και των προκρίτων της Πελοποννήσου αφετέρου, καθώς και τις επιδιώξεις των δύο αυτών παρατάξεων κατά το πρώτο έτος της Ελληνικής Επανάστασης.
Μονάδες  15
ΘΕΜΑ  Β2
Να αναφέρετε τα τεχνολογικά μέσα, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν από τους δύο αντιπάλους συνασπισμούς κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και να προσδιορίσετε τον ρόλο τους στη διεξαγωγή του.
Μονάδες  10
ΟΜΑ∆Α ∆ΕΥΤΕΡΗ
ΘΕΜΑ  Γ1
Αξιοποιώντας τα στοιχεία που περιέχονται στα κείμενα που σας  δίνονται και με βάση τις ιστορικές σας γνώσεις, να παρουσιάσετε τις κατευθυντήριες γραμμές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής  μετά  τη  Συνθήκη  της Λωζάνης  και την πορεία υλοποίησής τους μέχρι το 1932.
Μονάδες  25


ΚΕΙΜΕΝΟ Α
[O Βενιζέλος  αναλύει τις κατευθυντήριες γραμμές της εξωτερικής του πολιτικής]
«Η πολιτική αυτή συνίστατο πρώτον εις την αποκατάστασιν σχέσεων με την Μεγάλην Μεσογειακήν  ∆ύναμιν, την γείτονά μας Ιταλίαν, σχέσεων όσον είναι δυνατόν γκαρδίων  και αναλόγων  με εκείνας,  τας οποίας έχει η Ελλάς επί ένα όλον αιώνα με την Γαλλίαν και Αγγλίαν. ∆ευτέρα βάσις της εξωτερικής μας πολιτικής ήτο να εκκαθαρίσωμεν τας διαφοράς μας όχι μόνο με την  Γιουγκοσλαβίαν, εξ αφορμής της Σερβικής ζώνης της Θεσσαλονίκης, αλλά και με την Τουρκίαν και μετά  ταύτην με  την Βουλγαρίαν και την Αλβανίαν, διότι συμφέρον ημών ήτο να φθάσωμεν, αν ήτο δυνατόν, και με αυτά τα κράτη εις μίαν πλήρη εκκαθάρισιν του παρελθόντος  και την ίδρυσιν στενών σχέσεων φιλίας, μολονότι η φιλία μας με τας δύο τελευταίας γειτονικάς χώρας ήρχετο εις δευτέραν μοίραν.  Τρίτη βάσις ήτο η επιμελής αποφυγή  της εξαρτήσεώς μας από οιονδήποτε εκ των συνδυασμών των Μεγάλων ∆υνάμεων· και δη εκείνων, αίτινες εζήτουν να ασκούν επιρροήν εις τα Βαλκάνια, εις τρόπον ώστε, αν θα είχε η ανθρωπότης την δυστυχίαν να ίδη και πάλιν εκρηγνυόμενον ένα μεγάλον πόλεμον, να μη παρασυρθώμεν και ημείς εις αυτόν υποχρεωτικώς ως εκ του συνδέσμου, τον οποίον θα είχομεν με τον ένα των διαμαχομένων».
Κ. Σβολόπουλος, Η Ελληνική εξωτερική πολιτική, 1900 – 1945, Αθήνα,
Βιβλιοπωλείον  της «Εστίας», 41997, σ. 212.

ΚΕΙΜΕΝΟ Β
[ Το ευρωπαϊκό όραμα του Βενιζέλου ]
[…] «Η ελληνική κυβέρνηση χαιρετίζει με τη μεγαλύτερη ικανοποίηση την ιδέα της ενότητας των λαών της Ευρώπης· προκειμένου να διασκεδαστεί κάθε ανησυχία, το  εγχείρημα  οφείλει να αναληφθεί στα  πλαίσια της διεθνούς οργάνωσης  και να σεβαστεί την εθνική κυριαρχία των κρατών· η ευρωπαϊκή ένωση, κάτω από ανάλογες συνθήκες, όχι μόνον δεν θα οδηγήσει στην εξασθένηση αλλά και θα συμβάλει    στην  ενίσχυση «της Ευρώπης των πατρίδων»·  τα ευρωπαϊκά κράτη θα εξασφαλίσουν σημαντικά πλεονεκτήματα  όχι μόνο στον οικονομικό,  αλλά και στον πολιτικό τομέα· η εξέλιξη προς την ομοσπονδιοποίηση οφείλει να επιχειρηθεί με ιδιαίτερη προσοχή και με προϋπόθεση την πίστωση χρόνου».
Κ. Σβολόπουλος, Ελευθέριος Βενιζέλος, ∆ώδεκα Μελετήματα, Αθήνα,
Ελληνικά Γράμματα, 1999, σ. 226-227.
ΘΕΜΑ  ∆ 1
Αντλώντας στοιχεία από τα κείμενα που σας δίνονται και με βάση τις ιστορικές σας γνώσεις,  να  αναφερθείτε  στις διαφωνίες και τις ρυθμίσεις των συμμάχων νικητών του Βʹ Παγκοσμίου Πολέμου από το  1945 ως το 1949 σχετικά  με το μέλλον της Ανατολικής  Ευρώπης (μονάδες 10) και της Γερμανίας (μονάδες 15).
Μονάδες  25


ΚΕΙΜΕΝΟ Α
[ Εγκαθίδρυση φιλοσοβιετικών καθεστώτων στην Ανατολική Ευρώπη ]
[…]  Σταδιακά,  σε  διαφορετικά χρονικά  σημεία σε  κάθε χώρα της Ανατολικής  Ευρώπης, οι Σοβιετικοί εγκατέστησαν φιλικές προς αυτούς κυβερνήσεις, […] σταθεροποιώντας κομμουνιστικά καθεστώτα: στη Ρουμανία τον Νοέμβριο του 1946, στην Πολωνία τον Ιανουάριο του 1947, στην Ουγγαρία τον Αύγουστο του 1947 […].  Στα τέλη του 1947, μόνον στην Τσεχοσλοβακία (όπου στις ελεύθερες εκλογές του Μαΐου 1946 το κομμουνιστικό κόμμα έλαβε το 38% των ψήφων) εξακολουθούσε να επιβιώνει κυβέρνηση με τη συμμετοχή αστικών πολιτικών δυνάμεων, και εκεί όμως κρίσιμα υπουργεία  και τομείς της διοίκησης (οι ένοπλες  δυνάμεις, οι δυνάμεις  ασφαλείας) ελέγχονταν από τους κομμουνιστές.
Ε. ΧατζηβασιλείουΕισαγωγή στην ιστορία του μεταπολεμικού κόσμου,  
[Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία 5], Αθήνα, Εκδόσεις Πατάκη, 9 2008,  σ . 84.
ΚΕΙΜΕΝΟ Β
[ Το συμμαχικό Συμβούλιο Ελέγχου στη Γερμανία ]
[…] Για τη Γερμανία που ακόμα αντιστεκόταν, η απόφαση των τριών ήταν η χωρίς όρους παράδοση. Στην κατεχόμενη Γερμανία κυριαρχία θα ασκούσαν  οι δυνάμεις κατοχής των τριών μεγάλων νικητών με όργανο το Συμβούλιο Ελέγχου. Οι αποφάσεις του συμβουλίου έπρεπε να λειτουργούν με ομοφωνία, διαφορετικά κάθε ζώνη επιρροής θα λειτουργούσε με τις δικές της αποφάσεις. Ο Ρούζβελτ θεώρησε σκόπιμο να ανατεθεί και μια ζώνη επιρροής στους Γάλλους. Ο Στάλιν αντέδρασε στην πρόταση αυτή, διότι δεν ήθελε ακόμα ένα μέλος στο Συμβούλιο Ελέγχου, όμως μπροστά στην επιμονή των δύο άλλων και επειδή είχε εξασφαλίσει τον έλεγχο της Πολωνίας, αποφάσισε να υποχωρήσει.
Θ. Βερέμης,  Εφημ. Η Καθημερινή,  Κυριακή 10 Ιουλίου 2011,  σ. 26. 




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...